ΕΝΤΕΛΑΜΑΓΚΕ ΝΤΕ ΒΟΤΑΝΙΚ

Posted on: October 20th, 2018 by ldomazos ldomazos No Comments

Κάποτε είχαμε πάει με μια παρέα να ακούσουμε το Ζαγοραίο. Την ώρα που τραγούδαγε ο Ζαγοραίος σκύβει στο αυτί και μου λέει καλά γιατί το ένα το χέρι του το κουνάει ετσι συνέχεια; Ημαρτον της λέω πόσο αδιάβαστη είσαι κοριτσάκι μου, δεν ήξερε ότι το ένα χέρι του Ζαγοραίου είναι πλαστικό. Υπάρχουν και ανημέρωτες που πρέπει να τις ενημερώνουμε. Για όλα τα θέματα.  Σπύρος Ζαγοραίος λοιπόν. Γεννήθηκε στον Άγιο Αρτέμιο του Παγκρατίου στις 23 Ιουνίου το 1928. Σε ηλικία 13 ετών έχασε σε ατύχημα το ένα του χέρι, όταν έσκασε μια χειροβομβίδα στα χέρια του, όταν ένα πρωί πήρε την τσάντα του να πάει για χόρτα. Κι΄εκεί που  πήγαινε, βρίσκει ένα πράγμα στρογγυλό, μ’ ένα καρφάκι, έτσι, απάνω. Η σκέψη του έτρεξε στο μελανοδοχείο να το χρησιμοποιήσει για μελανοδοχείο. Το έβαλε στην τσάντα και το πήρε στο σπίτι.  Όταν πήγε να βγάλει το καρφάκι απο πάνω το χτύπησε με ένα σκεπάρνι και έσκασε. Απο κεί έπαθε το ατύχημα. Παρόλα αυτά, εκείνος δεν το έβαλε κάτω και μπήκε δυναμικά στο χώρο του λαϊκού τραγουδιού, όπου ξεχώρισε με τη φωνή του. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1952 από την Αθήνα και μετά τη Θεσσαλονίκη. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 άρχισε να τον συνοδεύει στο τραγούδι η σύζυγος του Ζωή, δημιουργώντας ένα από τα πιο λαοφιλή ντουέτα του λαϊκού τραγουδιού. Πραγματοποίησε πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και σε χώρες του εξωτερικού που ζουν Έλληνες. Έως και τα τελευταία σχεδόν χρόνια της ζωής του συνέχιζε την καλλιτεχνική του δραστηριότητα στο Αιγάλεω Αττικής όπου διέμενε και είχε δημιουργήσει το λαϊκό κέντρο Εντελαμαγκέν. Ένιωσε  το ρατσισμό από συναδέλφους μου λόγω του κομμένου χεριού του. Πολλοί έλεγαν τον κουλό θα πάρουμε;  Τα τελευταία χρόνια έπασχε απο πάρκινσον. Πέθανε στα 86 του, σαν σήμερα 20 Οκτώβριου το 2014.