ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ

Posted on: July 11th, 2018 by ldomazos ldomazos No Comments

Για τα δύο αδέλφια…  ( Από το fb του δημοσιογράφου κ.Σάββα Κοσιάρη)

«Το Μάρτη περικάλεσα και το μικρό Νοέμβρη/ τον Αύγουστο το φεγγερό, κακό να μην μας εύρει/ Γιατ’ είμαστε μικρά παιδιά, είμαστε δυο Ελληνάκια/ μεσ’ στα γαλάζια πέλαγα και στ’ άσπρα συννεφάκια/ Γιατ’ είμαστε μικρά παιδιά κι η αγάπη μας μεγάλη/ που αν τη χωρέσουμε απ’ τη μια, περσεύει από την άλλη», έγραφε το 1972 σε ένα από τα γλυκά ποιήματά του ο Οδυσσέας Ελύτης. Λες και προσευχόταν για έναν Χρίστο και για έναν Μίλτο… Για δυο μικρά παιδιά της Κύπρου, δυο ελληνάκια, δυο αδέλφια που «η αγάπη τους μεγάλη» περίσσευε για την πατρίδα…

Ξαστόχησε όμως ο ποιητής, όπως αστοχούν όλοι τελικά, που γράφουν στίχους για έναν κόσμο άλλο. Τον Αύγουστο το φεγγερό, πρόλαβε και φέτος φθονερά ο πικρότερος από τους μήνες της μικρής πατρίδας. Κι επήρε ο Ιούλιος τα μικρά παιδιά μας «μεσ’ στα γαλάζια πέλαγα και στ’ άσπρα συννεφάκια». Όχι για να τα ταξιδέψει στα ονείρατα και τις χαρές της ζωής που τόσο όμορφα έπλαθαν στην καρδιά και τις προσδοκίες τους… Μα για να κλέψει το χαμόγελό τους και να το τσουρουφλίσει στις πυρωμένες μέρες του…

Ξαστόχησε όμως και πάλι ο ποιητής, όπως αστοχούν όλοι τελικά, που γράφουν στίχους για έναν κόσμο καλύτερο. Γιατί μπορεί να περίσσευε η αγάπη του Χρίστου και του Μίλτου, αλλά περίσσευε και η ανευθυνότητα των ‘άλλων που δεν μπορούσε να προβλέψει ο στίχος του ποιητή. Τόση ανευθυνότητα «που αν την χωρέσουμε απ’ τη μια, περσεύει απ΄ την άλλη»… Να περισσέψει, όμως, πρέπει τώρα, και η θύμηση και το πείσμα και η υποχρέωση του καθενός που θέλει μια πατρίδα άλλη… Μια πατρίδα που να σέβεται και να προστατεύει τον Χρίστο και τον Μίλτο της…