ΕΣΤΗΣΕ ΣΤΟ ΜΑΝΙΑΚΙ ΝΕΕΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

Posted on: May 20th, 2018 by ldomazos ldomazos No Comments

Ο ερχομός του Ιμπραήμ Πασά από την Αίγυπτο στην Ελλάδα αποτέλεσε σημαντική απειλή για τους επαναστατημένους Έλληνες κυρίως της Πελοπονήσσου. Ο Γρηγόριος Παπαφλέσσας, πίστευε ότι μετά τις ήττες στο Κρεμμύδι και στη Σφακτηρία, για να αντιμετωπισθεί ο κίνδυνος χρειάζονταν νέες Θερμοπύλες. Επειδή η ηγεσία της Ελλάδος αργούσε να λάβει αποφάσεις, πήρε τη δική του απόφαση να χτυπήσει τον Ιμπραήμ άμεσα, μόνος του, με όσους άνδρες μπορούσε να συγκεντρώσει. Με τη βοήθεια του αδελφού του Νικήτα, άρχισε να συγκεντρώνει στρατό στην Τριπολιτσά. Τρεις ημέρες αργότερα ξεκινούσε για τη Μεσσηνία, με 1.600 περίπου πολεμιστές, με μεγάλη βιασύνη να προλάβει τον Ιμπραήμ πριν φύγει από το Νιόκαστρο. Φθάνοντας στη Μεσσηνία, σταμάτησε στη Δραήνα και έλαβε την εσπευσμένη απόφαση να στήσει ενέδρα έξω από το Μανιάκι και να χτυπήσει τα στρατεύματα του Ιμπραήμ αποφασιστικά. Ο Παπαφλέσσας ήταν ξεκάθαρα αποφασισμένος να πολεμήσει και να πεθάνει στήνοντας νέες Θερμοπύλες.

Σα σήμερα 20 Μαΐου το 1825, ο Παπαφλέσσας αποφασίζει να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ Πασά στο Μανιάκι, με 1.300 άνδρες. Από αυτούς οι περισσότεροι έφυγαν βλέποντας “τον κάμπον να μαυρίζη από τον στρατόν των Αιγυπτίων”. Έμειναν κάποιες εκατοντάδες. Απαντώντας στις συστάσεις εκείνων που του υπεδείκνυαν να υποχωρήσουν, ο Παπαφλέσσας είπε: “Εγώ δεν ήρθα εδώ να μετρήσω το στρατό του Μπραΐμη πόσος είναι. Ήρθα για να πολεμήσω. Ο στρατός του Ιμπραήμ αποτελούνταν από περίπου 6.000 Αιγυπτίους. Δεν ήταν ο συνήθης στρατός των Τούρκων. Διέθετε πολλά κανόνια, μηχανικό, πειθαρχημένο Ιππικό και προπαντός πολλούς Ευρωπαίους Αξιωματικούς με εμπειρία στον πόλεμο. Ακόμη και από τους εναπομείναντες Έλληνες μαχητές, πολλοί εγκατέλειπαν τα ταμπούρια τους μέχρι και την τελευταία στιγμή, άλλοι κρυφά και άλλοι φανερά, προτιμώντας αντί του βέβαιου θανάτου, να ζήσουν και να πολεμήσουν τον Ιμπραήμ κάπου αλλού. Το πρωί στις 20 Μαΐου 1825, άρχισε η πρώτη επίθεση των Αιγυπτίων με πυκνά πυρά, εναντίων 300 περίπου ταμπουρωμένων Ελλήνων. Από τους τρεις λόφους τα πυρά των Ελλήνων έκαναν μεγάλη ζημιά στους εχθρούς. Οι πλαγιές των λόφων είχαν γεμίσει νεκρούς. Το μεσημέρι η επίθεση κόπασε για ανασύνταξη των δυνάμεων του Ιμπραήμ. Η νέα επίθεση είχε περισσότερο πείσμα και μεγαλύτερη ένταση. Οι στρατιώτες του Ιμπραήμ πλησίαζαν όλο και περισσότερο αν και συναντούσαν σφοδρή αντίσταση πυρός. Ο Πλαπούτας που πλησίαζε στο Μανιάκι με τους άνδρες του, έριξε μερικά πυρά για να δώσει θάρρος στον Παπαφλέσσα και τους πολεμιστές του. Ωστόσο δεν μπόρεσε να πάρει μέρος στη μάχη. Δεν πρόλαβε να μπει στη μάχη ούτε ο αδελφός του Παπαφλέσσα, που ερχόταν με επτακόσιους περίπου μαχητές. Τα καριοφίλια των Ελλήνων σώπαιναν και αναλάμβαναν δράση τα γιαταγάνια και τα μαχαίρια, μια και ο εχθρός άρχισε να πηδάει μέσα στα ταμπούρια τους. Και αυτή η άγρια μάχη σώμα με σώμα, ανάμεσα στους Έλληνες και τους Αιγύπτιους, δεν μπόρεσε να κρατήσει για πολύ ώρα. Ένα ένα τα ταμπούρια των Ελλήνων άρχισαν να σιγούν. Πρώτο σίγησε το ταμπούρι του Παπαφλέσσα. Όλοι όσοι εβρίσκονταν σε αυτό ήταν νεκροί. Το οχύρωμα του Βοϊδή Μαυρομιχάλη με τους Μανιάτες, κράτησε περισσότερο, αλλά τελικά σίγησε και αυτό. Ο σημαιοφόρος του Παπαφλέσσα, Δημήτρης, για να μην πέσει το λάβαρο της μάχης στα χέρια των εχθρών, έσχισε το ύφασμα σε λωρίδες, τις οποίες έκρυψε στο στήθος του, κατόρθωσε να διασχίσει τις εχθρικές φάλαγγες και να σωθεί. Άρχισε να σουρουπώνει όταν η μάχη έλαβε τέλος οριστικά . Μία άλλη μάχη των Θερμοπυλών είχε ιστορικά επαναληφθεί στο Μανιάκι. Οι απώλειες των Αιγυπτίων ήταν υπερδιπλάσιες των Ελλήνων.
Στον Ιμπραήμ που ζήτησε να δει τον Παπαφλέσσα, οι στρατιώτες, του πήγαν το ακέφαλο πτώμα του. Ο Αιγύπτιος στρατηγός διέταξε τότε να βρεθεί και η κεφαλή. Ο κορμός του κατόπιν, προσδέθηκε σε έναν πάσσαλο που στήθηκε στο έδαφος και προσαρμόστηκε σ’ αυτόν η κεφαλή με τρόπο ώστε ο Παπαφλέσσας να φαίνεται όρθιος. Ο Ιμπραήμ τον κοίταξε αρκετή ώρα και είπε ότι: “Ήταν ικανός και γενναίος άνθρωπος. Καλύτερα να παθαίναμε άλλη τόση ζημιά, αλλά να τον επιάναμε ζωντανό”.