ΜΙΧΑΗΛ ΜΠΟΥΛΓΚΑΚΟΦ – ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΤΗΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Posted on: May 15th, 2018 by ldomazos ldomazos No Comments

Ο Μιχαήλ Αφανάσιεβιτς Μπουλγκάκοφ,  ήταν Ρώσος συγγραφέας και θεωρείται ως ένας από τους πιο σημαντικούς σατιρικούς τής ρωσικής  λογοτεχνίας. Γεννήθηκε στο Κίεβο της σημερινής  Ουκρανίας στις 15 Μαίου του 1891. Πέθανε στις 10 Μαρτίου  του 1940 στη  Μόσχα.

Το έργο του διακρίνεται για την καυστική του σάτιρα και το διεισδυτικό του χιούμορ. Σπούδασε ιατρική, αλλά σύντομα αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία. Ήδη από τα πρώτα του έργα, τις συλλογές διηγημάτων “Διαβολιάδα” και “Τα μοιραία αυγά” (1925), εξέφρασε την αντίθεσή του στη σοβιετική πραγματικότητα. Ανάμεσα στα πιο σημαντικά έργα του συμπεριλαμβάνονται και τα παρακάτω: “Η λευκή φρουρά” (1925), “Η καρδιά του σκύλου” (1925), “Το διαμέρισμα της Ζόικας” (1926), “Ο καλπασμός” (1928) “Το πορφυρό νησί” (1928) “Ο Μολιέρος” (1936), “Οι τελευταίες ημέρες” (θεατρική διασκευή 1940), “Μαύρο χιόνι” (ανολοκλήρωτο) και “Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα”, το οποίο ο συγγραφέας ξεκίνησε να γράφει το 1928 και το επεξεργαζόταν ως το θάνατό του. Το έργο του Μπουλγκάκοφ συνδέεται στενά με την ανανέωση του σοβιετικού θεάτρου, ιδιαίτερα μετά το 1955, ενώ η επίδρασή του στη σοβιετική λογοτεχνία υπήρξε τεράστια. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σχεδόν σε όλες τις γλώσσες του κόσμου.