ΤΣΑΡΛΣ ΣΠΕΝΣΕΡ ΤΣΑΠΛΙΝ

Posted on: April 16th, 2018 by ldomazos ldomazos No Comments

Σαν σήμερα 16 Απριλίου το 1989 στο Λονδίνο, γεννήθηκε ο πρώτος αναγνωρίσιμος χαρακτήρας του κινηματογράφου, ο κωμικοτραγικός χαρακτήρας Σαρλό με το χαρακτηριστικό μπαστούνι και το κοντό μουστάκι. Ο Τσαρλς Σπένσερ Τσάπλιν η πρώτη παγκόσμια φιγούρα της κινηματογραφικής τέχνης, σε πολλές μικρές κωμωδίες του βωβού κινηματογράφου.

Και οι δύο γονείς του Τσάπλιν ήταν ηθοποιοί ενώ ο ίδιος αναγκάζεται να αναλάβει από νωρίς, αποκλειστικά τη διαχείριση των οικονομικών της οικογένειας καθώς ο αλκοολικός του πατέρας εγκαταλείπει τη μητέρα του, αυτόν και τον ετεροθαλή αδερφό του λίγο μετά τη γέννα του. Τα παιδιά μεγαλώνουν για λίγο με τη μητέρα τους σε συνθήκες μεγάλης φτώχειας. Εκείνη μπαινοβγαίνει σε ψυχιατρικές κλινικές ενώ τα παιδιά μεταφέρονται σε διάφορα ορφανοτροφεία καθώς και ο πατέρας παραμένει απών από τη ζωή τους.

Πρωτοεμφανίσθηκε σε παράσταση μόλις στα πέντε του χρόνια και  κάποια στιγμή παρουσιάστηκε η ευκαιρία που έψαχνε και ο Τσάρλι κάνει το ντεμπούτο του στη σκηνή σε ανέβασμα του Σέρλοκ Χολμς. Το 1914, κάνει την πρώτη του εμφάνιση στο μεγάλο πανί, σε ένα ξεχασμένο πια φιλμάκι, γνωστό ως “Make a Living”.

Τον επόμενο χρόνο, ο Τσάπλιν εμφανίζεται σε 35 ταινιάκια, ανάμεσα στα οποία και η περίφημη “Tillie’s Punctured Romance”, η πρώτη κωμωδία μεγάλου μήκους του παγκόσμιου σινεμά. Το πρώτο κλασικό φιλμ του μεγάλου κωμικού ήταν το “The Tramp” μέσα από το οποίο πέρασε αιώνια στις συνειδήσεις του κοινού. Ο Τσάπλιν συνέχισε να δημιουργεί εμβληματικές ταινίες σε όλη τη δεκαετία του 1930. “Τα Φώτα της Πόλης” θεωρούνται μια ασύλληπτη εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία στην οποία ο ίδιος υπέγραψε και τη μουσική.

Ακόμη πιο διθυραμβικές κριτικές απέσπασε το 1936 για τις αιχμηρές αναφορές του για το παγκόσμιο οικονομικό και πολιτικό σύστημα στην ταινία “Μοντέρνοι Καιροί”. Η συγκεκριμένη παραγωγή ήταν το αποτέλεσμα της 18μηνης περιοδείας του κωμικού στον κόσμο (1931- 1932), μια περιπλάνηση μέσα από την οποία ήρθε σε επαφή με τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες της Ευρώπης αλλά και της ανόδου του εθνικισμού.

Ο αυθορμητισμός του Τσάρλι Τσάπλιν για τα γεγονότα της εποχής γίνεται πιο διάχυτος στον “Μεγάλο Δικτάτορα”, το παγκόσμιο αριστούργημα που χάρισε στην 7η τέχνη. Στην ταινία αυτή, διακωμωδούσε με πικρό ύφος το ναζιστικό καθεστώς του Χίτλερ. Την εποχή που κυκλοφόρησε η ταινία, ο ίδιος είχε δηλώσει, “είμαι απλά ένας άνθρωπος που θέλει να δει την αληθινή δημοκρατία. Θέλω να δω την επιστροφή της αξιοπρέπειας και της καλοσύνης”.

Από το 1947 και μετά άρχισε να θεωρείται ωστόσο ανεπιθύμητος στην Αμερική ενώ συντηρητικοί πολιτικοί ζητούν την απέλασή του λόγω των αριστερών πολιτικών του πεποιθήσεων, εν μέσω κυρίως του Ψυχρού πολέμου. Τελικά το 1952 αποφασίζει να πάει στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ελβετία με την τέταρτη σύζυγό του, Όνα. Στην Αμερική θα επιστρέψει για μία τελευταία φορά για να παραλάβει το τιμητικό του όσκαρ το 1972, για το συνολικό του έργο στην Έβδομη Τέχνη. Το 1975, η βασίλισσα Ελισάβετ τον τίμησε, κάνοντας τον ιππότη.

Παντρεύτηκε τέσσερις φορές, τις δύο με ανήλικα κορίτσια. Στα 28 του παντρεύτηκε τη 16χρονη ηθοποιό Μίλντρεντ Χάρις, στα 35 του τη Λίντα Γκρέι, στα 44 τη 19χρονη Πολέτ Γκοντάρ ενώ τέταρτη και τελευταία του σύζυγος υπήρξε η κόρη του θεατρικού συγγραφέα, Ευγένιου Ο’ Νιλ, Ούνα παρά τις αντιρρήσεις των γονιών της. Ο γάμος τους έγινε όταν εκείνη ήταν 18 και εκείνος 54, μαζί απέκτησαν οκτώ παιδιά. Από τους τέσσερις γάμους ωστόσο, συνολικά είχε αποκτήσει έντεκα.

Ο Τσάπλιν ήταν γνωστός για την τελειομανία του. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του Gold Rush, η σκηνή που ο “Μοναχικός Χρυσοθήρας” τρώει τα κορδόνια του γυρίστηκε τόσες φορές που ο Τσάπλιν χρειάστηκε να πάει στο νοσοκομείο από υπερβολική πρόσληψη σακχάρου. Τα κορδόνια ήταν από γλυκόριζα.

Ανήμερα των Χριστουγέννων το 1977, ο μεγάλος κωμικός, αποτραβηγμένος από τα φώτα της δημοσιότητας θα κλείσει τα μάτια του σε μια κωμόπολη της Ελβετίας όπου ζούσε με την τελευταία του γυναίκα και με επτά από τα παιδιά του. Η σορός του Τσάπλιν κλάπηκε μετά τον ενταφιασμό της από δύο άντρες οι οποίοι για να επιστρέψουν το πτώμα, ζητούσαν λύτρα 400000 δολαρίων. Οι απαγωγείς συνελήφθησαν ωστόσο και η σορός του Τσάπλιν επεστράφη έντεκα εβδομάδες αργότερα, στο ελβετικό κοιμητήριο. Ο Σαρλό που αγαπήσαμε λεγόταν Σαρλό μόνο στην Ευρώπη (Γαλλία, Ισπανία, Ανδόρα, Ελλάδα, Ρουμανία, Πορτογαλία και τουρκία). Στη Λατινική Αμερική (Βραζιλία και Αργεντινή) ήταν ο Καρλίτος ενώ στη Γερμανία ήταν ο Παγαπόντης.