ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΜΟΥΣΤΡΑ

Posted on: December 13th, 2017 by ldomazos ldomazos No Comments

Απο το  fb του δημοσιογράφου κ. Σάββα Κοσιάρη

Σαν σήμερα πριν από 20 χρόνια έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Ανδρέας Μούστρας. Ενας άνθρωπος που υπηρέτησε την τέχνη και το θέατρο για πάνω από σαράντα χρόνια. Με αφοσίωση και διάθεση, με ειλικρίνεια και χαμόγελο… Εφυγε στα 71 του χρόνια, μάχιμος… Γιατί ποτέ δεν θέλησε να κατέβει από το σανίδι… Γιατί ποτέ δεν είχε κουραστεί να αγαπά… Να αγαπά με πάθος το θέατρο.

«Ο Ανδρέας Μούστρας ανήκει στη γενιά των πρωτοπόρων του θεάτρου» έγραφε τον Δεκέμβρη του 1997 ο Γιάννης Κατσούρης. «Σε εποχές δίσεκτες, στα χρόνια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου τόλμησε, όντας ακόμα έφηβος, να κάνει θέατρο στη μικρή Κύπρο και το πιο σπουδαίο, να παραμείνει στο θέατρο ως την τελευταία του στιγμή. Όταν άλλοι συνάδελφοί του της εποχής εκείνης, άντρες και γυναίκες, ένας-ένας εγκατέλειπαν το σανίδι για άλλες πιο σοβαρές και πιο κοινωνικά αποδεκτές δουλειές. Και ακόμα τόλμησε στα φοβερά εκείνα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, τα χρόνια της άγριας διχόνοιας και των χωρίς έλεος σκοτωμών, να πάει στην Αθήνα, να μορφωθεί θεατρικά και να ευτυχήσει να παίξει μαζί με τα ιερά τέρατα του θεάτρου, όπως ήταν η Μαρίκα Κοτοπούλη και η Μελίνα Μερκούρη.

Όμως ξαναγύρισε στον τόπο του, πάλι σε εποχές δύσκολες, στα χρόνια του πενήντα, για να μείνει για πάντα, υποφέροντας όσα υπέφεραν οι άνθρωποι του θεάτρου, όταν δεν υπήρχε κρατική μέριμνα ή οι μηχανισμοί εκείνοι που θα υπόσχονταν μια αξιοπρεπή ζωή. Και από τότε ως σήμερα η ωραία φιγούρα του Ανδρέα Μούστρα και η ζεστή φωνή του από τη σκηνή, από τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις συνοδεύουν τον Κύπριο σε ταξίδια γοητείας, φαντασίας και προβληματισμού γιατί ευτύχησε να παίξει τα πάντα! Από επιθεώρηση ως αρχαίο θέατρο».

Και στα γήπεδα
Η ζεστή φωνή του Αντρέα Μούστρα όμως, δεν ακουγόταν μόνο από τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις. Η χαρακτηριστική φωνή του ακουγόταν για δεκαετίες και από τα μεγάφωνα του παλιού ΓΣΠ κι αργότερα του Μακαρίου σταδίου. Είχε ταυτιστεί με το ΓΣΠ ο Ανδρέας Μούστρας…Είχε γίνει ένα με το ιστορικό στάδιο, είχε γίνει μέρος αναπόσπαστο του κάθε γεγονότος, αθλητικού, καλλιτεχνικού, κοινωνικού ή πολιτικού που διεξαγόταν εκεί… Το ΓΣΠ δεν λειτουργούσε χωρίς τον Ανδρέα Μούστρα!

Πολλοί εκφωνητές σε πολλά στάδια έκαναν και κάνουν αυτό ακριβώς που έκανε και ο αείμνηστος Ανδρέας Μούστρας. Ποτέ όμως και κανένας δεν συνδέθηκε και δεν ταυτίστηκε τόσο έντονα, τόσο απόλυτα όσο αυτός. Ηταν πραγματικά εκπληκτικό αυτό που η φωνή του Μούστρα είχε καταφέρει. Να πηγαίνεις στο γήπεδο, να ξέρεις τις ομάδες που θα αγωνιστούν, να αγωνιάς για το αποτέλεσμα, αλλά το πρώτο που αποζητούσες ήταν να ακούσεις τη φωνή του! Κι όταν την άκουγες βεβαιωνόσουν ότι όλα ήταν εντάξει!

Αποδεκτός
Ηταν φωνή καθολικά αποδεκτή αλλά και επιβλητική. Η παρέμβαση του σε στιγμές επεισοδίων ή παραφοράς των οπαδών , ήταν καταλυτική. Εκφωνούσε τις ανακοινώσεις για να τηρηθεί η αθλητοπρέπεια με ένα τέτοιο τρόπο ώστε ο κάθε οπαδός ένοιωθε ότι ο Μούστρας εκείνη τη στιγμή τον κοιτούσε στα μάτια! Ισως γιατί δεν ήταν μόνο η φωνή… Ηταν και η καρδιά που ανέβαινε κι αυτή μαζί με τη φωνή στα μεγάφωνα!

Είχε χιούμορ ο Ανδρέας Μούστρας και βέβαια, ήταν εξαιρετικά ετοιμόλογος. Ανάλογα με το κλίμα που επικρατούσε στη δεδομένη στιγμή στο γήπεδο διαμόρφωνε ανάλογα το ύφος αλλά και το περιεχόμενο των ανακοινώσεων του. Σεβόταν όλες τις ομάδες, όλους τους ποδοσφαιριστές και αθλητές αλλά και τους οπαδούς. Όταν οι Κυπριακές ομάδες αγωνίζονταν εκτός έδρας στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα και μετέδιδε κατά τακτά διαστήματα το αποτέλεσμα των αγώνων τους από τα μεγάφωνα του σταδίου, αντικαθιστούσε το όνομα της ομάδας με το όνομα ενός παίκτη, ανάλογα με την απόδοσή του στο συγκεκριμένο αγώνα. (Απόδοση που συμπέρανε από τη ραδιοφωνική μετάδοση του αγώνα, ακούγοντας εκεί στο μικρό δωμάτιο εκφωνήσεων του ΓΣΠ, το τρανζίστορ του). Ετυχε λοιπόν πολλές φορές να μεταφέρει το αποτέλεσμα αγώνων του ΑΠΟΕΛ για παράδειγμα, λέγοντας: «Γήπεδον Χαριλάου, τριακοστό πέμπτο λεπτό, Αρης Θεσσαλονίκης-Παντζιαράς Κύπρου μηδέν –μηδέν»!.

Αγαπητός
Ηταν ιδιαίτερα αγαπητός από όλους γιατί και ο ίδιος αγαπούσε όλους. Βοηθούσε τους ποδοσφαιριστές οι οποίοι είχαν δική τους δουλειά και ήθελαν να τη διαφημίσουν από τα μεγάφωνα του ΓΣΠ στη διάρκεια των ποδοσφαιρικών αγώνων. Συνέτασσε το κείμενο και το εκφωνούσε δωρεάν. Ηταν ευγενικός και ανθρωπιστής…(Κι ίσως έτσι εξηγείται και η ανάλογη συμπεριφορά σήμερα του γιού του. Του αγαπημένου μας γιατρού Γιώργου Μούστρα).

Βοηθούσε με τη συμμετοχή και σε όλους τους αγώνες φιλανθρωπικού χαρακτήρα που γινόντουσαν στο ΓΣΠ. Ηταν και ο εκφωνητής, ήταν και παίκτης με τόση διάθεση και χιούμορ ώστε να νοιώθουν οι θεατές ότι παρακολουθούσαν μια ευχάριστη παράσταση! ( Σε αυτό μπόλιασε την κόρη του Δήμητρα, με τις υπέροχες χορευτικές παραστάσεις της).

Ο Ανδρέας Μούστρας σπάνια έλειψε από το ΓΣΠ και τις εκφωνήσεις. Ηταν το ευχάριστο διάλειμμά του στις δύσκολες ώρες του θεάτρου. Και διεκπεραίωνε την ευθύνη του στο ΓΣΠ με τον ίδιο σεβασμό που ανέβαινε και στο σανίδι του θεάτρου. «Μπορούσε να ξεχάσει εμάς, όχι όμως το ΓΣΠ…» μας λέγει χαμογελώντας νοσταλγικά η σύζυγός του Ολγα, η οποία μοιράστηκε μαζί του και πολλές ώρες των εκφωνήσεων. Ηταν γνωστή η αγάπη του για τον ΑΠΟΕΛ αλλά ποτέ δεν άφησε αυτή την αγάπη να λειτουργήσει έστω και καθ΄ υποψία σε βάρος οποιασδήποτε άλλης ομάδας.

«Επική φωνή»
Κάποτε διαβάσαμε μια αναφορά για τον Ανδρέα Μούστρα και τη μεταφέρουμε γιατί πραγματικά αποδίδει απόλυτα και αυθεντικά αυτό που έκανε στο ΓΣΠ. «Η επική φωνή του Ανδρέα Μούστρα μετατρέπει την άθλια μεγαφωνική εγκατάσταση του ΓΣΠ σε Hi-Fi συγκρότημα!»

Όταν λειτούργησε το Μακάρειο στάδιο, η φωνή του Αντρέα Μούστρα ακουγόταν και εκεί. Με την ίδια ζέση, με την ίδια αγάπη… Ηθελε να εκφωνήσει και στο νέο στάδιο ΓΣΠ. Αστειευόμενος μάλιστα ρωτούσε διαρκώς τους ανθρώπους του Συλλόγου αν του έχουν ετοιμάσει το δωμάτιό του. Το χώρο δηλαδή από τον οποίο θα εκφωνούσε τις ανακοινώσεις. Δεν πρόλαβε…

Δεκαοχτώ χρόνια μετά το θάνατό του η φωνή του Ανδρέα Μούστρα αντηχεί ακόμη… Στα αυτιά και την καρδιά μας… Και μας ταξιδεύει σε χρόνια γοητευτικά και σε στιγμές αξέχαστες…