ΧΩΡΙΣ ΓΑΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Posted on: November 27th, 2017 by ldomazos ldomazos No Comments

Μια ζωή γεμάτη επιτυχίες, διώξεις και φυσικά έρωτες. Ο Αλέκος Αλεξανδράκης  γεννήθηκε σα σήμερα στις 27 Νοεμβρίου το 1928 και πέθανε στις  8 Νοεμβρίου του 2005  χτυπημένος από την επάρατη νόσο.  Απλός στον τρόπο ζωής του, γενναιόδωρος με τις γυναίκες, προστατευτικός με τους συνεργάτες του. Μεγάλωσε μέσα στα βιβλία, αγάπησε τις ιστορίες τους, είχε πολύ καλό αισθητήριο και αντιλαμβανόταν όλες τις πολιτικοινωνικές αλλαγές, της τότε κοινωνίας.  Ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν ένας από τους μεγαλύτερους θαυμαστές του, το ίδιο και το βασιλικό ζεύγος Φρειδερίκη – Παύλου αλλλά και η Μελίνα Μερκούρη.  Αριστερός εκ πεποιθήσεως, αγωνίστηκε για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις καλύτερες συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων. Ήταν πρωτοστάτης σε ειρηνικές διαδηλώσεις. Μάλιστα σε μία από αυτές, συνελήφθη.  Άφησε τη δική του σφραγίδα στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου και αποτέλεσε έμπνευση για πολλούς καλλιτέχνες τόσο της δικής του όσο και των επόμενων γενεών. Έκανε τέσσερις γάμους και πήρε τέσσερα διαζύγια. Μεγάλο έρωτας της ζωής του η Νόνικα Γαληνέα, με την οποία μπορεί να μην παντρεύτηκαν ποτέ, έζησαν όμως μαζί 21 ολόκληρα χρόνια. Δεν ήταν, ότι, ο γόης του ελληνικού θεάτρου ήταν γυναικάς, ήταν που οι γυναίκες δεν τον άφηναν σε ησυχία. Του άρεσε να ζει απλά, αγαπούσε το διάβασμα, την ξυφασκία, δεν ήθελε να τον ρωτούν για την προσωπική του ζωή, δεν είχε εχθρούς παρά μόνο φίλους. Μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή του και ο φλογερός έρωτάς του, με την Έλλη Λαμπέτη, σε νεαρή ηλικία. Ένα ειδύλλιο που φρόντισαν να κρατήσουν κρυφό, με τον ηθοποιό να εξομολογείται στους στενούς του φίλους ότι ήθελε να κάνει ένα παιδί μαζί της.  Το 2001 ο τότε πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωστής Στεφανόπουλος, του απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής για την προσφορά του στην Τέχνη.  Για κάποιους, παρά το αξιόλογο έργο του, θεωρούνταν απειλή για τις αριστερές απόψεις που εξέφραζε δημοσίως. Την περίοδο της Χούντας βρέθηκε και πάλι στο στόχαστρο των αρχών και πιο συγκεκριμένα των συνταγματαρχών. Πάντα όμως, ήξερε να ελίσσεται και να ξεφεύγει από τα στενά πολιτικά όρια της εποχής.