ΕΓΩ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΧΟΜΑΙ. ΕΣΥ ;

Posted on: September 13th, 2017 by ldomazos ldomazos No Comments
Μου αρκεί να ξέρω πως υπήρξα το απόλυτό σου
Δες πως μπλέξαμε. Ούτε επιτρέπουμε να ρουτινιάσουμε, ούτε καν να βαρεθούμε ο ένας τον άλλο.
Όλα απόλυτα.

Ο πόνος, τα χαμόγελα, ο εγωισμός, το πάθος.
Όλα στον μεγαλύτερο βαθμό να τσούζουν κάποτε τα μάτια από δάκρυα λύπης και άλλοτε χαράς.
Δες πώς με κατάντησες. Δεν πώς κατάντησες κι εσύ. Να με παρακολουθείς από μακριά, σε σένα που ανήκω ολοκληρωτικά.
Να μην μπορείς να με αντιμετωπίσεις, να μην νιώθεις τη δύναμη να σταθείς μπροστά μου. Να μην τολμάς να απαιτήσεις τα πάντα από εμένα απόλυτα και κτητικά.
Φτιάχτηκα για σένα.
Και αντιλαμβάνομαι πως το καταλαβαίνεις. Και θέλω όλο το θυμό που έχει φωλιάσει στο μέσα σου να τον βγάλεις έξω. Να μου μαλώσεις, να μου φωνάξεις.
Θα τα ακούσω όλα χωρίς να βγάλω άχνα. Θα παραδεχτώ το λάθος μου. Θα σκουπίσω τα δάκρυα σου και θα διώξω μακριά τους δαίμονες σου.
Σε νοιάζομαι τόσο. Σε νοιάζομαι με τη στοργή που δείχνει μια μητέρα και με το πάθος και το ενδιαφέρον που βγαίνει από μια γυναίκα ερωτευμένη.
Αναρωτιέμαι… Κατάλαβες στα αλήθεια πόσο έντονα είναι τα αισθήματα μου για σένα; Μπορείς να αντιληφθείς πόσο δυνατά είναι;
Δεν με πληγώνει το ότι καρφάκι δεν σου καίγεται για μένα.
Δεν με πληγώνει που διαλέγεις άλλο δρόμο.
Μου αρκεί που ξέρω πόσο μπορείς να με επηρεάσεις, να με αναστατώσεις. Μου αρκεί που ξέρω ότι σε αγάπησα ολοκληρωτικά, ότι φτιάχτηκα για σένα.
Εγώ το παραδέχομαι… Εσύ;