ΠΟΙΟ ΠΑΛΙΟΤΟΜΑΡΟ ΤΟ ΣΚΕΦΘΗΚΕ;

Posted on: July 30th, 2016 by ldomazos ldomazos No Comments

Aπο το fb της κ. Ειρήνης Χιώτη

ΟΡΚΩΜΟΣΙΑ ΝΕΟΣΥΛΛΕΚΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΩΝ 2016 ΛΕΜΕΣΟΣ

Ανθρωπάκια υπάρχουν παντού. Σε κάθε κοινωνικό στρώμα. Μερικά από αυτά έχουν λεφτά, κάποια άλλα δεν έχουν. Κάποια κατάφεραν να μορφωθούν και να γίνουν μορφωμένα ανθρωπάκια, κάποια έμειναν αμόρφωτα και ανθρωπάκια μαζί. Αυτό που κάνει επικίνδυνο ένα ανθρωπάκι είναι όταν πάψει να εκπροσωπεί μόνο την καμπούρα του και του δίνουμε τη δύναμη της εξουσίας να χειρίζεται θέματα της πατρίδας, να απευθύνεται σε ανθρώπους και ειδικά σε παιδιά πάνω στο άνθος της ηλικίας τους.

Τα παιδιά που βλέπετε στη φωτογραφία απομονωμένα και μακριά από τους υπόλοιπους είναι στρατιώτες Ι3 και Ι4, δηλ. παιδιά που αντιμετωπίζουν κάποια προβλήματα υγείας και παρόλα αυτά κατατάγηκαν στην Εθνική Φρουρά.

Κάποιο ανθρωπάκι, λοιπόν, εκεί στην Εθνική Φρουρά σκέφτηκε ότι αυτά τα παιδιά έπρεπε να τοποθετηθούν πίσω και όσο πιο μακριά γινόταν από τα ΄΄κανονικά΄΄ παιδιά, έτσι για να μην τους χαλάσουμε την όμορφη εικόνα…

Όχι. Δεν φταίει αυτός που δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι το ήθος είναι που ξεχωρίζει τους ανθρώπους κι όχι ένα πρόβλημα υγείας που αυτός το θεωρεί ‘’ρετσινιά’’. Προφανώς στο ‘’σχολείο’’ που πήγε δεν έμαθε αυτό το μικρό διαχωρισμό.

Όχι. Δεν φταίει αυτός που δεν σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την αρρώστια, τον πόνο, τη δυσκολία. Στο σπίτι ή καλύτερα στη ζούγκλα που μεγάλωσε όλα αυτά ήταν ανύπαρκτες αξίες.

Όχι δεν φταίει πουθενά. Φταίμε εμείς. Που ότι και να κάνει, όσο κάφρος κι αν συνεχίζει να είναι, θα παραμένει στη θέση του.

Φταίμε εμείς. Που η συνείδηση μας δεν μας επιτρέπει να του ευχηθούμε να βιώσει κι αυτός και τα παιδιά του τα ίδια προβλήματα για να μπορέσει, ίσως, να καταλάβει πως ένοιωσαν αυτά τα παιδιά και οι γονείς τους.

Ας αναλογιστούμε όλοι τις συνέπειες των πράξεων μας, ακόμα και αυτών που φαινομενικά να είναι ασήμαντες. Γιατί ας μη ξεχνάμε ότι κανείς δεν θα μας θυμάται για το τι καταφέραμε στη ζωή, μόνο γι αυτό που τον κάναμε να αισθανθεί θα μας θυμάται. Κι ας προσπαθήσουμε να φτιάξουμε μια επόμενη γενιά που θα είναι πιο ανθρώπινη, που θα αγαπά και θα σέβεται την ανθρώπινη ζωή ακόμα κι αν είναι διαφορετική.

Περιμένω από τα παιδιά της φωτογραφίας μια μέρα να φτάσουν πολύ ψηλά για να αποδείξουν ότι ο Άνθρωπος μπορεί.

Αυτά και καλημέρα… σε μια πατρίδα που μπορεί να γίνει πιο ανθρώπινη.

(Υ.Γ Αφιερωμένο στα παιδιά της φωτογραφίας και στους γονείς τους