Η ΤΡΑΠΟΥΛΑ ΜΕΤΑΜΦΙΕΖΕΤΑΙ ΛΕΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Posted on: December 13th, 2014 by ldomazos ldomazos No Comments

Αυτές οι μέρες είναι μέρες τζόγου. Παντού η πράσινη τσόχα έχει πάρει φωτιά και ο καθένας παίζει το αγαπημένο του παιχνίδι. Εμένα, το δικό μου παιχνίδι είναι αυτό με τα λίγα φύλλα. Για όσους δεν κατάλαβαν, την πόκα εννοώ. Ό,τι πιο εγκεφαλικό υπάρχει από τα τζογαδόρικα παιχνίδια. Έχετε δει εσείς ποτέ αργοκάραβο μυαλό να καθίσει να παίξει πόκα; Ούτε για αστείο.

Κανένα 21, κανένα μπλακ τζακ, κανένα θανάση, καμιά ρουλέτα, τίποτα ζάρια, αυτά τα παιχνίδια που δεν χρειάζονται σκέψη κάθεται και παίζει ο κάθε λακαμάς. Στην πόκα ούτε που πλησιάζει…

Όπως κάθε χρόνο στις 28 Δεκέμβρη, έτσι και φέτος μαζευτήκαμε έξι παλιόφιλοι και παίξαμε την καθιερωμένη για μας πόκα. Αυτό κάποτε γινόταν κάθε 26 Δεκέμβρη, αλλά εγώ άλλαξα αυτήν την ημερομηνία για έναν πολύ σοβαρό λόγο, που τον βγάζω προς τα έξω για πρώτη φορά.

Πριν από χρόνια στις 26 Δεκέμβρη παίξαμε πόκα, κέρδισα 200.000 δρχ. και την άλλη μέρα πέθανε ο πατέρας μου από γαστρορραγία. Έφαγα το κέρδος στην κηδεία. Ξαναπαίξαμε πάλι στις 26 Δεκέμβρη, ξανακέρδισα ένα σεβαστό ποσό και την άλλη μέρα πέθανε ξαφνικά η μητέρα μου. Ξανάφαγα τα λεφτά στην κηδεία. Πού να τολμήσω να ξαναπαίξω στις 26 Δεκέμβρη… Γι’ αυτό και αλλάξαμε ημερομηνία για τις 28 του Δεκέμβρη. Κάθε χρόνο.

Μαζευτήκαμε, λοιπόν, έξι φίλοι πριν από τρία βράδια και ξεκινήσαμε το ματς. Χρονικό όριο παιχνιδιού 2 ώρες, ούτε λεπτό παραπάνω. Επί δύο ώρες δεν είχα απλώσει μέσα το χέρι. Μιλάμε για τρομερή γκαντεμιά. Έχανα κόλπα που δεν χάνονται ποτέ. Συνεχώς έβγαζα φρέσκα από την τσέπη. Τελευταίο κόλπο της βραδιάς και έχανα 750 ευρώ. Τι να κάνω; Τελευταίο κόλπο ήταν αυτό και βάζω πάνω στο τραπέζι τα τελευταία 250 ευρώ που μου είχαν μείνει. Κάνει φύλλα ο Βασιλάκης και ονομάζει το παιχνίδι που θα παίξει. Κούκος διπλός σε διπλό ταμπλό με σκάρτο. Μου δίνει Ρήγα και στο ένα από τα δύο ταμπλό σκάει Ρήγας. Κτυπάω φαρδιά και
ακολουθούνε όλοι.

Δεύτερο φύλλο στο ίδιο ταμπλό σκάει πέντε και τρίτο φύλλο σκάει οχτώ. Στο άλλο ταμπλό δεν θυμάμαι τα τρία φύλλα που είχαν σκάσει. Πάντως τρία φύλλα στην αλλαγή, το ένα πέντε, το άλλο έξι και το άλλο ντάμα. Ξεσκαρτάρω το έξι και κυνηγάω τα ζευγάρια. Ρηγάδες-πεντάρια, μπας και κάνω φουλ.

Πριν σκάσουν τα επόμενα φύλλα, αρχίζουν οι μάγκες τα κτυπήματα. Μπαίνουν όλοι μέσα, άντε, μέσα και ’γω με τα 250 ευρώ. Η, αυγά ή, πουλιά. Σκάνε και τα  υπόλοιπά φύλλα και στα δύο ταμπλό, παπάρια μάντολες. Πατάτες. Ούτε Ρήγας, ούτε πέντε. Μένω με τα ζευγαράκια Ρηγάδες-πεντάρια στο χέρι. Λέω μέσα μου, έχασα, και σηκώνομαι να φύγω. Βλέπω, όμως, τους άλλους να ψάχνονται και να μη μιλάνε. Κανένας τους δεν είχε τίποτα. Ούτε φουλ, ούτε χρώμα, ούτε τρία, ούτε κέντα, ούτε μεγαλύτερα ζευγάρια από Ρηγάδες-πεντάρια που είχα εγώ. Αν είναι δυνατόν!!! Με Ρηγάδες-πεντάρια στον κούκο τον διπλό σε δύο ταμπλό, πήρα όλα τα λεφτά.

Απλώνω τη χούφτα και μαζεύω όλο το μαρούλι. Σύνολο; 1.250 ευρώ. Εκεί που έχανα 750 ευρώ, κέρδισα και 500. Πουτάνα νεράϊδα. Όταν είναι να κερδίσεις, μεταμφιέζεται η τράπουλα και παίρνεις τα λεφτά. Και όταν είναι να χάσεις, μεταμφιέζεται πάλι η τράπουλα και χάνεις όλα τα λεφτά. Άντε, και καλή χρονιά.

(Το κείμενο αυτό γράφτηκε από τον Γιώργο Γεωργίου στον «ΦΙΛΑΘΛΟ» , την πρώτη Ιανουαρίου το 2009.)

Το είδα πριν απο λίγο στον Αpodytiriakias.gr